EIGRP Protocol
ویژگی تصویر

EIGRP Protocol

  /  Routing & Switching  /  CCIE  /  EIGRP Protocol

EIGRP Protocol

400000 تومان
دسته بندی:
امتیاز کاربران:

 این پروتکل مبتنی بر روش Distance Vector می باشد اما از ایده روش Link-State نیز در آن به کار گرفته شده است لذا به این پروتکل Advanced Distance Vector گفته می شود و از آنجایی که این پروتکل از مزایای هر دو روش Distance Vector و Link-State بهره می برد، این پروتکل را یک پروتکل Hybrid (ترکیبی) می نامند.

در این آموزش قصد داریم به مفاهیم و پیاده سازی مباحث Routing بپردازیم. به بیان ساده مفهوم Routing، قابلیتی می باشد که ارتباط بین شبکه های مختلف را برقرار می نماید.

به طور کلی عملیات Routing در سطح لایه 3 به دو دسته تقسیم بندی میگردد که عبارت اند از:

Static Route

Dynamic Route

نکته:

لازم به ذکر است که دسته سوم عبارت است از Default-Route که عمدتا در دسته Static قرار میگیرد.

همچنین پروتکل های مسیر یابی در دسته Dynamic در بخش های زیر قرار میگیرند که به ترتیب عبارت اند از:

IGP (Interior Gateway Protocols)

EGP (Exterior Gateway Protocols)

لازم به ذکر است که در بخش دسته IGP سه بخش زیر وجود دارد که پروتکل های مسیریابی در این سه دسته به ترتیب زیر قرار میگیرند:

Distance Vector

RIP

IGRP

Link-State

OSPF

IS-IS

Advanced Distance Vector

EIGRP

شکل کلی به صورت زیر می باشد:

پروتکل مسیریابی EIGRP از دیگر پروتکل های مسیریابی می باشد که مختص شرکت سیسکو می باشد

 

اما دلیل اصلی ایجاد این پروتکل چیست؟

به طور کلی پروتکل هایی که از روش Distance Vector استفاده می نمایند  از مشکل زمان همگرایی رنج می برند که این مشکل در  پروتکل هایی که از روش Link-State استفاده می نمایند، (همانند OSPF و IS-IS) برطرف شده است.

حال آنکه این پروتکل ها (OSPF و IS-IS) پیچیدگی اجرا و پیاده‌سازی بالایی دارند.

لازم به ذکر است که  پروتکل EIGRP همانند پروتکل OSPF زمان همگرایی بسیار سریعی دارد و حتی زمان همگرایی پروتکل EIGRP از پروتکل OSPF نیز سریعتر می باشد اما در عین حال پروتکل EIGRP بسیار ساده است و برخلاف پروتکل OSPF پیاده سازی سنگینی ندارد و در مقیاس های بزرگ مشکلی پیدا نمی کند.

سادگی زمان همگرایی پروتکل
خیلی ساده آهسته Distance Vector
پیچیده سریع Link-State
ساده خیلی سریع Hybrid (EIGRP)

مقایسه پروتکل های مسیریابی از دید سادگی و زمان همگرایی

در پروتکل EIGRP سه مرحله برای ایجاد بهترین مسیر نسبت به هر شبکه بررسی میگردد که به ترتیب عبارت اند از:

تشکیل جدول همسایگی

تشکیل جدول توپولوژی

تشکیل جدل مسیریابی

در پروتکل EIGRP هر دو روتر همسایه ابتدا تشکیل همسایگی می دهند سپس هر روتر اطلاعات شبکه هایی را که دراختیار دارد به همسایه های خود با رعایت قانون Split-Horizon (مسیری را که بر روی یک اینترفیس یاد میگیرد، بر روی همان اینترفیس ارسال نمی نماید) یاد می دهد.

و در نهایت هر روتر به ازای هر Subnet بهترین مسیری که یاد گرفته است را از روی Metric تشخیص داده و آن را در جدول مسیریابی قرار می دهد.

شکل کلی پیام EIGRP به صورت زیر می باشد:

پروتکل EIGRP برای ارسال و دریافت پیام های خود از پروتکل های  UDP و TCP استفاده نمی نماید. بلکه با استفاده از یک پروتکل دیگر با نام RTP اقدام به انجام این کار می نماید. و همانطور که از نام این پروتکل مشخص می باشد، قابلیت اطمینان یکی از ویژگی های کلیدی این پروتکل می باشد.

 

آدرس مالتی کست لایه 2 در پکت EIGRP برابر است با

01-00-5E-00-0A

می باشد و آدرس مالتی کست لایه 3 این پروتکل برابر با

224.0.0.10

می باشد. همچنین این آدرس در IPv6 برابر است با

FF02::A

 

پروتکل نامبر مربوط به EIGRP برابر با عدد 88 می باشد. و این عدد بیانگر آن است که زمانی که یک پکت به یک آدرس مقصد ارسال میگردد چه نوع پکتی میباشد.

تعریف (AS (Autonomous System:

به روترهایی که تحت یک مدیریت و Authority واحد اقدام به ارتباط می نمایند، یک AS گفته می شود.

 

انواع پیام ها در پروتکل EIGRP:

به طور کلی پروتکل  EIGRP دارای پنج نوع پیام اصلی می باشند که به ترتیب عبارت اند از:

Hello

Update

Query

Reply

Ack

تشکیل همسایگی در پروتکل EIGRP:

در پروتکل EIGRP نیز هر روتر با همسایه هایش تشکیل همسایگی میدهد و هدف از تشکیل همسایگی موارد زیر می باشد:

اطمینان از Keep Alive بودن روتر های همسایه

اطمینان از یکسان بودن پارامتر های مسیریابی در روتر های همسایه

پارامتر هایی که در تشکیل همسایگی بین روتر های همسایه چک میشوند عبارت اند از:

شماره AS، که هنگام پیکربندی به هر روتر داده می شود و باید ما بین روتر های همسایه یکسان باشد

ویژگی Authentication Key (در صورتی که این ویژگی ما بین دو روتر همسایه تنظیم شده باشد)

Hello Time و Dead Time ما بین دو روتر همسایه چک می شود

IP هر دو روتر همسایه، باید در یک Subnet مشترک باشند

همانند OSPF تشکیل همسایگی از طریق ارسال و دریافت Hello Packet صورت می پذیرد. با ارسال و دریافت دوره ای Hello Packet، جهت Keep Alive بودن همسایگی برقرار می ماند.

لازم به ذکر است که عدم دریافت Hello Packet از روتر همسایه در مدت زمان Hold Time، به معنای Down شدن پروسه EIGRP در روتر همسایه می باشد که این موضوع باعث بر آن خواهد شد که روتر مذکور وارد پروسه همگرایی شود.

ایجاد Routing Table در پروتکل EIGRP:

پروتکل EIGRP نیز برای هر Subnet، مسیری که بهترین (کمترین) متریک را داشته باشد را به عنوان بهترین مسیر انتخاب و در جدول مسیر یابی (Routing Table) قرار می دهد.

حال سوال اصلی در اینجا مطرح میگردد که معیار انتخاب Metric بر چه اساسی می باشد؟

در پروتکل EIGRP، به صورت پیشفرض دو پارامتر زیر در محاسبه متریک تاثیر گذار می باشند:

کمترین پهنای (Bandwidth) باند مسیر بر حسب Kbps

جمع تاخیر (Delay) لیک های مسیر بر حسب 10 میکرو ثانیه

همچنین در صورت نیاز می توان سه پارامتر زیر را که به صورت پیش فرض در محاسبه Metric نقش ندارند، دخیل نمود که عبارت اند از:

Load

Reliability

MTU

فرمول محاسبه متریک به صورت زیر می باشد: